Voltreffer

(C) Jules Calis 27 oktober 2018
(C) Jules Calis 27 oktober 2018

Zaterdag 27 oktober 2018. Ik kan aan mijn hele lijf en mijn hoofd merken, dat er gisteravond iets speciaals is gebeurd. We stonden namenlijk met onze voorstelling gisteravond in theater De Lievekamp in Oss en we beleefden een werkelijk prachtige avond. We waren te gast in een bijzonder gastvrij theater en de zaal was mooi vol, met fijn publiek. Al vanaf de eerst tonen zat ik in mijn verhaal en ik liet me meenemen door mijn ervaringen.

 

Al snel in de voorstelling merkte ik dat het een bijzondere zou gaan worden. Op meerdere momenten gebeurde er iets met me, ook fysiek. Een zweem van een geur, die me kippenvel bezorgt. Een zin die ik nog niet eerder hardop heb uitgesproken in het theater en die maakt dat ik kan voelen dat de rest van de band achter mij opkijken. Het werd zo'n avond. Een avond waarin alles op zijn plek viel. Het is fantastisch om dit soort avonden mee te maken en om te voelen wat mijn, nee ons verhaal doet met de zaal. Dankbare woorden van het publiek naderhand doet beseffen, dat we iets speciaal aan het doen zijn en waarvoor we dankbaar mogen zijn.

 

De meest gehoorde vraag is nog steeds, of het niet te zwaar is om iedere avond weer mijn verhaal te vertellen, inclusief de emoties en mijn antwoord hierop is nee. Ja het is zwaar, maar het is niet te zwaar. Ik ben immers door een hel gegaan, maar ik besef ook heel goed, dat ik enkel op het punt kon komen waar ik nu sta, als ik die hel niet had meegemaakt. Ik ging naar Afghanistan in 2007 in de veronderstelling dat ik verrijkt terug zou komen. Ik kwam anders terug, maar kan inmiddels zeggen: Ik ben verrijkt. Anders dan ik me wellicht op voorhand had voorgesteld, maar het is wel zo.

 

De nacht na de voorstelling heb ik sinds lange tijd weer eens vooral het plafond liggen te bekijken. Ik heb amper geslapen en ben redelijk gebroken mijn bed uitgekropen. De vroege ochtend heb ik lekker rustig aan gedaan, met veel koffie en rond 10 uur ben ik weer de auto in gestapt, want we waren uitgenodigd om enkele liedjes te spelen op de Veteranendag Hart van Brabant in Rijen. Dat het veel meer zou worden dan een paar liedjes, wist ik toen nog niet. 

 

Eenmaal aangekomen bij theater De Boodschap in Rijen zag ik mooi opgezette Veteranendag, met vele bekende gezichten en mooie ontmoetingen. Wij hadden inmiddels te horen gekregen, dat de theaterzaal bomvol zou zitten tijdens ons programma, sterker nog, de vergaderzaal ernaast werd ook ingericht en er werd gezorgd voor een live verbinding, zodat de mensen daar ook konden meekijken met wat wij in de theaterzaal aan het doen waren. Dat hadden wij nog niet eerder meegemaakt...

 

Wij mochten als 'hoofdact' om 1420 uur aftrappen en we besloten op het laatste moment om een ingekorte versie van de voorstelling te spelen. In plaats van 2 uur zouden we een uur verhalen en muziek ten gehore brengen. Vanaf de eerste tonen werd het stil in de zaal. Ik vertelde delen van mijn, wij speelden muziek en zongen enkele nummers uit de voorstelling. Wederom kozen we ervoor om ons speciaal voor het Dutch Invictus Games Team geschreven lied Invincible live te brengen en ook hier waren de reacties lovend. Geweldig om te voelen en na de laatste klanken van ons laatste lied 'Home' namen wij dankbaar het slotapplaus in ontvangst.

 

Maar toen...

Geraakt

(C) 2018, Jules Calis
(C) 2018, Jules Calis

Wat veel mensen niet van me weten, is dat ik erg veel moeite heb met onverwachte dingen, noem het verrassingen. En dat was exact wat stond te gebeuren. Tijdens het slotapplaus liep de organisator en tevens mooi mens, Pim van der Velden, het podium op en nam de microfoon. We kregen te horen, dat wij een verschil maken met wat wij doen met mijn verhaal en de manier waarop we dat vertellen in Nederland. Ik begon langzaam stil te worden en mijn benen werden slap. Mijn handen trilden en ik voelde hoe mijn lip begon te trillen. Staand naast Bas zocht ik steun bij hem. Hij zat echter in het complot.... 

 

Uit handen van Pim mocht ik het boek ontvangen van Jules Calis, getiteld "Van Brabant naar Afghanistan...en terug" en bij het openslaan van het boek stokte mij de adem in de keel en liepen mijn ogen vol. Op deze bladzijde heeft Jules een tekening gemaakt van een foto uit mijn boek van mij in mijn "Kandahar-kloffie", operatiejas, mondmasker, muts op en de kenmerkende gele klompen. Prachtig gedaan. Ik had het gevoel onder een steen te willen kruipen... Het werd nog erger, want Pim vroeg me met mijn vinger te voelen over de tekening en terwijl ik dat deed, vertelde Pim dat er zand uit Afghanistan in de tekening was gebruikt. Ik voelde het...ik voelde het en brak. Als een klein kind brak ik. 

 

"Altijd lachen...," probeerde ik nog uit te brengen en het was nog niet over. Want direct na dit fantastische kado werd ik nogmaals verrast. Jules heeft namelijk nog een tekening gemaakt; op basis van een foto, en van de theaterposter en de kenmerkende items uit het boek: de kinderfiets en mijn klompen. "Erkenning, waardering en respect" waren de woorden die erbij hoorden en ik voelde ieder van die woorden.

 

En nu, nu ben ik enkele uren thuis en deze zijn als in een roes aan me voorbij getrokken (kan ook aan de medicatie liggen, haha). Ik ben gesloopt, kapot, emotioneel, trillerig, week in de benen, en tegelijkertijd: dankbaar en vereerd dat hetgeen wij proberen te doen met het delen van mijn verhaal en onze muziek, daadwerkelijk een verschil maakt. Ik kan niet vertellen hoe mooi het is om te horen dat wat wij doen herkenning en erkenning biedt aan mensen. Dit is een waardevol iets!

 

Wat een dagen. Keihard geraakt. Een voltreffer.

 

Dankjulliewel:

Pim van der Velden, Stichting Veteranen Hart van Brabant

Jules Calis, Illustrator, Graphic Journalist, Comic Artist

Team WEST AUDIO! Dankzij jullie kunnen wij klinken zoals we doen! 

Bas, Danny, Fondy, Gijs, Marcel, Marijn: zonder jullie ben ik niets! Ik hou van jullie!

 

(C) 2018, Jules Calis
(C) 2018, Jules Calis

Reactie schrijven

Commentaren: 11
  • #1

    Janneke (zondag, 28 oktober 2018 02:46)

    Verrassing zeer geslaagd. Geweldig toch ?
    Helaas wonen we te ver weg om jullie voorstelling te zien. Maar je boek is een aanrader voor iedereen.

    Groeten uit Calgary

  • #2

    Joyce Nijs (zondag, 28 oktober 2018 07:01)

    Lieve Erik. Dit verdien je! En jullie allemaal!
    ��

  • #3

    Ralph (zondag, 28 oktober 2018 07:05)

    Wat een mooi verhaal en dito avond. Met kippenvel en tranen in de ogen, als mede Afghanistan “ganger”, het bovenstaande gelezen. Zeer herkenbaar......

  • #4

    Maria (zondag, 28 oktober 2018 08:23)

    Lieve Erik, je boek maakte al veel indruk op me. Ik mocht je in Oss zien; fantastisch. Je theater-voorstelling is meer dan indrukwekkend; kippenvel, hartbonzen, een lach én tranen!
    Dus dit respect heb je zeer zeker verdiend. Mijn bewondering heb je! Mooi krachtig mens ben je!❤

  • #5

    B. Rysavy (zondag, 28 oktober 2018 09:41)

    Lieve Erik,
    Wat een prachtig verhaal, niet alleen jullie zijn geraakt, wij ook!! Nu weten jullie helemaal waarvoor jullie het doen. Dik verdiend! Lieve groet van ons en tot snel!

  • #6

    Karin Christopher-Venhuis (zondag, 28 oktober 2018 10:26)

    Lieve Erik,
    Wat een rollercoaster weer voor jou! Je verdient het; je doet samen met de band, jouw vrienden, zo veel voor een hele hoop mensen. Veteraan of niet, mij zelf incluis. Prachtig geschreven weer, de emoties zijn voelbaar. Kippenvel, traantjes... we leven met jou/jullie mee xx

  • #7

    Renske (zondag, 28 oktober 2018 12:01)

    Wat een ontzettend mooie tekening Erik en mannen. Die raakt meteen, zonder dat ik de blog gelezen had. En na het lezen daarvan voel ik kippenvel. Geen woorden voor.
    Ik wens je alle rust en ruimte toe om na dit emotionele moment tot jezelf te komen. En om daarna te genieten van alle mooie momenten die jullie door de shows maken. Ik denk aan je.
    Je weet dat je een steun bent voor velen. En velen weten dat je daarvoor hard moet werken. Daarom is de dankbaarheid ook des te groter dat jullie dit willen doen voor anderen. Ga zo door Erik en je mannen (en achterban natuurlijk ook, want zonder hen lukt het ook niet)!

  • #8

    Mariëlle (zondag, 28 oktober 2018 12:16)

    Vrijdagavond naar jullie voorstelling geweest in de Lievekamp. Zeer geraakt door het verhaal en de muziek! Wel ooit gelezen over mensen die uitgezonden zijn maar nooit een verhaal zo gehoord. Vanaf de eerste minuut tot de laatste minuut zit je in jouw verhaal Erik. Heel bijzonder.
    Nu lees ik je verhaal over wat jou zaterdag is overkomen en het kippenvel loopt over heel mijn lijf.
    Het is jou/jullie gegund!! Wat een fantastische groep mensen, nogmaals heel bijzonder.

  • #9

    Moos Raaijmakers (zondag, 28 oktober 2018 20:03)

    Heel erg herkenbaar, Fishermans friends waren ruim aanwezig.

  • #10

    Tiny (zondag, 28 oktober 2018 21:30)

    Mooi Erik, je bezieling in het theater gaat door. Dat wordt tot op het bot gevoeld. Je wordt door de reacties op je verhaal weer tot tranen geroerd. En terecht! Dat maakt je een waar mens en die authenticiteit siert je. Ga zo door. X

  • #11

    Perry & Lucille (zondag, 28 oktober 2018 22:14)

    Erik en 7enbridges,

    We hebben jullie voorstelling tijdens de veteranendag in rijen mee mogen maken.
    Een rollercoaster van emoties. Een lach en een traan! Er werd veel los gemaakt. Het was adembenemend. De muziek die jullie maakte heeft voor altijd een andere betekenis met meer inhoud. Trots op jullie,trots op mezelf, trots op alle veteranen. Op dat moment een overweldigend gevoel van saamhorigheid.
    Dank je wel dat jullie dit doen. Dankbaar dat we dit mochten meemaken.