Erik Krikke

Van hulpverlener...

Ik, Erik Krikke (Steenwijk, 1976) ben vader van twee zoons, echtgenoot en veteraan. Ik heb mij als missie gesteld om het bewustzijn te vergroten over trauma-verwerkingsproblematiek, depressie en angststoornissen, waaronder posttrauma-tische stressstoornis (PTSS). 

 

Inmiddels heeft mijn eerste boek 'Operatie Geslaagd' vele mensen geraakt en geïnspireerd. Uit de vele reacties die ik ontvang en waarvoor ik erg dankbaar ben, kan ik opmaken dat mijn verhaal herkenning, erkenning en hoop biedt voor mensen die te kampen hebben met onder andere PTSS, maar ook voor hun omgeving.

Ik begon met het opschrijven van mijn verhaal in 2013. Lang voordat ik daarmee begon werd ik vanuit mijn beroep militair en functie operatieassistent chirurgie, uitgezonden naar Afghanistan.

 

Daar werkte ik wekenlang in een ‘snelkookpan’, het NAVO ziekenhuis op de immense militaire basis van Kandahar Airfield (KAF). Dag in, dag uit heb ik geholpen bij het opereren van soms onherkenbaar verminkte slachtoffers onder dreiging van raketaanvallen. Gedurende de uitzending stapelden de schokkende gebeurtenissen zich op, en hoewel ik er alles aan deed om te doen alsof het me niets deed, werd ik steeds vaker diep geraakt door wat ik zag en meemaakte.

 

Deze ervaringen hebben een litteken op mijn ziel achtergelaten. Jaren later moest ik erkennen dat ik mezelf verloren had. Ik had hulp nodig.

...naar PTSS slachtoffer

Jarenlang heb ik met geen woord gesproken over wat mij was overkomen. Na jaren  van stilzwijgen moest ik echter toegeven, dat ik de verwerking ervan niet alleen aankon, dat de herinneringen mij inhaalden en ik erin dreigde te verdrinken. Ik moest mijn grootste gevecht gaan beginnen: de strijd met mijn herinneringen, maar bovenal met mijzelf. 

 

Ik heb hulp gevraagd; een van de moeilijkste stappen die ik heb genomen en ik ben begonnen met het uitschrijven van mijn ervaringen als onderdeel van mijn behandeling in het kader van vastgelopen traumaverwerking. Na een lange tijd ‘van me af’ schrijven had ik de content voor mijn verhaal. De ervaringen die ik had opgeschreven vormden de basis van mijn boek 'Operatie Geslaagd'.

 

Vele malen heb ik mijn verhaal aangescherpt, geredigeerd en compleet herschreven om het therapeutisch relaas om te vormen naar een voor iedereen herkenbaar en leesbaar boek. Het is mijn verhaal geworden over vallen, maar vooral ook over weer opstaan.

#Breakthesilence

Ik heb mijn verhaal niet opgetekend omdat ik vind dat ik het nieuwe literaire talent van Nederland ben, integendeel. Iedereen heeft namenlijk een verhaal. Iedereen. U ook en ik ook. Mijn verhaal draag ik op aan alle nog niet vertelde verhalen, die nog niet verteld zijn, maar wel gehoord zouden moeten worden.

 

Aanvankelijk heb ik mijn verhaal opgeschreven om het uit te geven met als doel en in de hoop dat er één iemand na het lezen ervan mij zou berichten en vertellen dat mijn verhaal herkenning en erkenning had gegeven en dat het een verschil voor de lezer gemaakt zou hebben.

 

Dat doel is bereikt en vele, vele malen overtroffen. Ik ben er trots op om te kunnen zeggen dat ik inmiddels vele reacties heb mogen ontvangen waaruit blijkt dat mijn verhaal mensen heeft geïnspireerd. Mijn verhaal heeft bij velen iets in beweging gezet en daarvoor ben ik dankbaar.

 

Thema’s die in mijn boek naar voren komen:

Getraumatiseerd raken. Isolement. Hulp vragen. Vlucht en vermijding. Herbelevingen. Kwetsbaarheid. Vallen en weer opstaan. Liefde en vriendschap. Veerkracht!

Geef PTSS een gezicht

Mijn boek 'Operatie Geslaagd' vertelt het verhaal van een doodnormale man, een vader, een mens, een militair, een hulpverlener. Ik zou uw buurman kunnen zijn. In de zomer van 2007 liet ik mijn jonge gezin achter om als hulpverlener te assisteren bij het redden van levens en ledematen in Afghanistan. Ik kwam anders terug. Enerzijds verrijkt, anderzijds zwaar getraumatiseerd.

 

Ik wilde dat echter niet toegeven, hield mezelf groot en verhardde in alles. Ik veranderde langzaam van een liefhebbende vader en echtgenoot in een man die zichzelf amper nog durfde aan te kijken in de spiegel. Ik raakte in een isolement en mijn zelfbeeld brokkelde zover af, tot ik op het punt kwam dat zelfmoord voor mij de enige uitweg leek te zijn. Kwetsbaarheid tonen was voordat ik om hulp vroeg voor mij geen optie, maar inmiddels weet ik beter.

 

Inmiddels weet ik dat kwetsbaarheid tonen niet iets is voor softies, maar juist getuigt van moed. Datzelfde geldt voor het vragen van hulp. Ik ben blij en dankbaar dat ik op een zeker moment mijn hand heb durven uitsteken om deze door anderen vast te laten pakken en mij weer op pad te helpen en ik gun het iedereen om datzelfde te ervaren. Ik hoop dat ik met het delen van mijn verhaal daarin iets, al is het maar een heel klein beetje, kan bijdragen voor anderen.

Geef PTSS een stem

Mijn boek heeft inmiddels duizenden mensen bereikt en geraakt. De boodschap van jezelf kwetsbaar durven op te stellen is zelfs een nieuwe fase in gegaan.

 

Samen met mijn band 7even Bridges heb ik een theaterstuk geschreven gebaseerd op mijn verhaal. Waargebeurde verhalen omlijst met de mooiste liedjes klinken tijdens deze voorstelling. De grote man die zich kwetsbaar opstelt op de planken en vertelt over de ervaringen die aanleiding gaven tot zijn PTSS, maar ook over het gevecht ertegen, waarbij geen steen niet omgedraaid blijft. Deze voorstelling is inmiddels voor het tweede seizoen op tournee in Nederland, trekt volle zalen en oogst veel lof. Enkele recensies leest u hier.

 

Naast de theatervoorstelling geven we PTSS ook een stem door ons album #breakthesilence. De eerste CD van onze band is binnengekomen in de officiële Album Top 100 op plaats 25! 

 

"Een conceptalbum over traumaverwerking. Dat is geen alledaagse kost. De groep 7even Bridges waagt zich er echter met verve aan en het resultaat mag je gerust indrukwekkend noemen."  (Harry de Jong - Heerenveense Courant)

 

Ik ben er ongelooflijk trots op om mijn verhaal nu met mijn vrienden op de planken te mogen en te kunnen vertellen en ik hoop oprecht dat ik nog vele mensen met mijn verhaal mag raken, herkenning geven en te kunnen inspireren.

Dat zou pas een 'Operatie Geslaagd' zijn